لأنّهم حفظة الشرع والقوّامون به ؛ « 1 » رهبران [ هدايت ] نگاهبانان شريعت و سرپرستان آن هستند . القوّامون جمع قيّم است . « قيّم » كسى را گويند كه كفالت و سرپرستى ديگرى را به عهده گرفته و از منافع وى محافظت مىكند و اجازه دارد به نفع او در اموالش تصرف كند . پيشوايان ، محافظين و مرزبانان حدود شريعت و مدافع حقوق و منافع دين هستند و اجازه نمىدهند زياده و نقصانى در شريعت راه يابد . روشن است كه تنها كسى مىتواند از دين محافظت كند كه معصوم باشد . پس جانشين پيامبر بايد معصوم باشد و اگر جانشين پيامبر آيه‌اى را اشتباه معنا كند و يا به غلط حكمى از او صادر شود و يا درست كار نباشد ، مسلماً چنين كسى به خود ، جامعه و دين ضربه مىزند و زيان ناشى از اين ضربه تا ابد باقى خواهد ماند . دليل هفتم : پيروى امام از پيروانش ! ترديدى نيست كه نهى از منكر و پذيرش آن بر همهء مسلمانان واجب است و اگر پيشوا و رهبر مردم معصوم نباشد و مرتكب گناه و خطا شود ، بايد او را نهى كرد و او نيز بايد اين نهى را بپذيرد ؛ در نتيجه امام پيرو كسانى مىشود كه بايد از او پيروى كنند . و بدين ترتيب جايگاه امام و مأموم عوض مىگردد ، يعنى امام ، مأموم و مأموم ، امام مىشود ، در حالى كه امام براى امامت و پيشوايى نصب شده است .

--> ( 1 ) . نهج الحق وكشف الصدق : 164 ؛ عقائد الإماميّة : 67 .